potterdome > potterpedia > boeken > HP7_Review
Boeken :: de Relieken van de Dood

Harry Potter en de Relieken van de Dood


Eindelijk... de finale!

Korte inhoud van het boek:

'Zijn hand sloot zich onbewust om het nep-Gruzielement, maar ondanks alles, ondanks het duistere en kronkelende pad dat zich voor zijn voeten uitstrekte, ondanks de ultieme confrontatie met Voldemort waarvan hij wist dat die ooit komen moest, of het nu over een maand was, een jaar of tien jaar, sprong zijn hart op bij de gedachte dat hij samen met Ron en Hermelien nog één laatste, glorieuze dag van vrede zou beleven.'

Met deze woorden eindigt Harry Potter en de Halfbloed Prins. In Harry Potter en de Relieken van de Dood, het zevende en laatste deel van de Harry Potter-serie, onthult J.K. Rowling eindelijk de laatste antwoorden waar miljoenen fans al zo lang op wachten. Is Perkamentus echt gestorven? Aan wiens zijde staat Severus Sneep? En is Harry Potter in staat de zware taak te volbrengen om alle overgebleven Gruzielementen van Jeweetwel op te sporen en te vernietigen? Harry Potter en de Relieken van de Dood ligt vanaf 17 november in de boekhandel.

Samenvatting:

De voorkant was zwak, maar de achterkant maakte álles goed! De quote was zó sterk en de bijgevoegde commentaar nog sterker. En ik moet toegeven dat het ontzettend mooi geschreven is. Dat laatste zinnetje doet een glimlach op mijn gezicht verschijnen. Mooi.

Het kleine jongetje die we in deel één zijn tegengekomen is gegroeid tot een man. Zes volle jaren zijn aan de jongen voorbij gegaan en de zevende jaar staat te wachten. En het is niet zomaar een jaar, maar de belangrijkste.
Harry heeft een keus gemaakt. Ik heb me altijd al aan hem geïrriteerd omdat hij altijd zóoo belangrijk en moedig was. In de eerste boeken had hij mij altijd de indruk gegeven dat hij de grootste en machtigste tovenaars zou weten te verslaan, ondanks dat hij nog zo jong en klein was. Maar nu moet ik toegeven dat Rowling hem zó heeft laten ontwikkelen dat hij nu een sterke personage is geworden. Een jongen die weet wat hij wil.

Hoofdstuk één begint vrolijk, maar hoe verder je in het verhaal komt hoe triester het wordt. Onverwachte dingen verschijnen en zelfs Harry begint aan de fantastische schoolhoofd twijfelen: is hij werkelijk zo geweldig als hij leek te zijn? Vertrouwen wordt op proef gesteld en Harry heeft niet alleen de missie van de overgebleven gruzielementen vernietigen op hem genomen, maar ook de missie om de dood van Perkamentus te wreken.

Alles bij elkaar maakt Harry onrustig. Wie zou het niet worden, hé? Ik zou zelf niet rustig in een stoel kunnen zitten met honderd en één dingen aan mijn hoofd. Daarom is het ook begrijpelijk dat de jongen het zo moeilijk heeft.

Eerder had ik al gezegd dat de vertrouwen tussen de personages heel vaak op proef wordt gesteld: zo ook de vertrouwen en vriendschap tussen Harry, Ron en Hermelien. Ze worden gescheiden, maar komen uiteindelijk weer bij elkaar. Vriendschap vergaat niet. Nooit. Zoveel vragen worden beantwoord. Of zoveel? Álle vragen die bij mij vanaf deel één opgekomen zijn, worden nu eindelijk stuk voor stuk beantwoord. En ik ben tevreden met wat ik krijg. Het verhaal is spannend en afwisselend. Harry is niet meer de irritante zwakkeling en heeft eindelijk een vaste personage gekregen.

Toevallig dat ik las dat twee van de grootste en bekendste schrijvers (John Irving en Stephen King) aan Rowling gevraagd hebben om Harry te laten leven. Rowling gaf aan dat ze begrijpt waarom de hoofdpersonen meestal sterven: een personage is net zoiets als je bezit. Jij hebt hem gecreerd, en hij moet van jou blijven. Daarom sterven de hoofdpersonen meestal ook.
Helemaal mee eens, maar ik moest wel slikken bij de gedachten dat de jongen zou sterven. Opzich paste het er in en het was ook logisch: een klein ventje tegen ’n Grote tovenaar? No way dat hij het zou overleven.

Maar hij overleeft het.

Conclusie:

Nu ik bij de zevende deel beland ben moet ik toegeven dat het niet zomaar een fantasie verhaal is. Het is méér dan dat. Er zitten verborgen lessen in: misschien is het onbewust, of misschien bewust. Geen idee, maar ik moet toegeven dat dit een prachtige afsluiting is voor de Harry Potter-reeks. Het is een topper is: een boek die ik nog vaker zal lezen. (: Of nog beter: een reeks die ik zéker nog vaker ga lezen! (:

Cijfer:

9,5

***
Het boek: J.K Rowling - Harry Potter en de Relieken van de Dood | Uitgeverij: De Harmonie | ISBN nummer: 9789061698319 | Pagina's: 512 | Verschenen: 2007

Kies hieronder de categorie waaruit je je informatie wilt halen.

|| De Boeken || De Films ||
|| Personages || Toverdranken ||
|| Credits ||