potterdome > potterpedia > boeken > HP5_Review
Boeken :: de Orde van de Feniks

Harry Potter en de Orde van de Feniks


Korte inhoud van het boek:

Harry's verplichte zomervakantie bij oom Herman en tante Petunia op de Ligusterlaan is dit keer nog erger dan alle voorgaande jaren: niet alleen wordt hij door de Duffelingen weer vreselijk behandeld, ook zijn beste vrienden lijken hem deze zomer totaal te negeren. Harry vindt dat hij iets moet doen, maakt niet uit wat, om zo snel mogelijk te kunnen terugkeren naar Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus. Maar dan krijgt de vakantie een onverwacht einde en wordt het zelfs onzeker of Harry nog wel aan zijn vijfde schooljaar op Zweinstein mag beginnen. Vreemde gebeurtenissen stapelen zich op en Harry doet ontdekkingen die het hem onmogelijk maken kalm te blijven...

Samenvatting:

De voorkant en de achterkant worden steeds beter! De grafische vormgever en de illustrator beginnen het te leren. Bij het zien van de voorkant vroeg ik mij onmiddellijk af wat voor beesten het zijn en bij het lezen van de achterflap kreeg ik de neiging om het boek gelijk open te slaan om het te lezen.

Irritatie is wat ik voelde toen ik hoofdstuk één las: waarom laten zijn beste vrienden hem zitten? Het lijkt zo onmogelijk… en zo vreemd want het was mij in de vorige boeken al wel duidelijk geworden hoe trouw ze stuk voor stuk zijn.

De irritatie veranderde al snel in verbazing. Ik vond het écht leuk om te lezen hoe negen tovenaars Harry op kwamen halen. Allemaal mensen die om hem gaven, iets wat hij waarschijnlijk nooit verwacht had. Ik had altijd al de indruk gehad dat de Wemels "de enige" mensen waren die iets om hem gaven. Het was iet anders. Iets onverwachts. En dat maakte het zo leuk om te lezen dat hij tóch een grote familie heeft. Mooi. <3

Minpunt: er gebeurden dingen in het boek waar ik echt vraagtekens bij had. Het leek net alsof ik een stukje miste, vooral omdat er iets gebeurde zonder dat ik de reden wist. Jammer. Maar gelukkig geeft Rowling (later pas) genoeg verklaringen voor een aantal stukken in het verhaal zodat je toch nog een aantal antwoorden hebt. Een voorbeeld: wanneer Harry’s vrienden in de zomervakantie niets van hun laten horen. Vreemd. Vreemd. Zonder de “redelijke” verklaring die Rowling geeft had ik het boek zó het raam uitgegooid, want zover ik weet hoort aan een boek geen informatie te ontbreken. En godzijdank krijgen we in elke boek uit de Harry Potter-serie steeds meer informatie over De Jongen Die Bleef Leven. Hurray!

Omber is geweldig. Ze is wreed, maar heel anders dan Voldemort. Haar verschijning in deel vijf was een goede zet van de ministerie (en Rowling.) Ze is grappig, wreed, irritant en droog: kortom, ze zorgt voor de nodige afwisseling. Ik miste de spanning. Naast de verschijning van Omber waren er genoeg andere dingen die leuk waren in het boek. SVP, Grah-Ik-Kan-Je-Gedachten-Binnenkort-Lekker-Lezen-Lessen die Perkamentus aan Harry geeft en als laatst het gevecht op het ministerie: nice! En spanning, net zoals teleurstelling. Er gebeurden gewoon zóveel onverwachte dingen – en dat maakte het boek zó leuk….

Conclusie:

Ik vond het leuk om te lezen en ik ga hem zeker weten nóg vaker lezen dan de vorige delen. De bewering dat het de saaiste deel is klopt helemaal niet: het is de leukste deel. Er gebeuren zóveel dingen dat je gewoon niet kan stoppen met lezen. Well done, Rowling! (:

Cijfer:

8,5

***
Het boek: J.K Rowling - Harry Potter en de Orde van de Feniks | Uitgeverij: De Harmonie | ISBN nummer: 9789061697008 | Pagina's: 672 | Verschenen: 2003

Kies hieronder de categorie waaruit je je informatie wilt halen.

|| De Boeken || De Films ||
|| Personages || Toverdranken ||
|| Credits ||